Na een vertraging van 20 minuten (omdat het
maandagavond behoorlijk gezellig was) zijn we om 09h50 richting het Jade museum getrokken. Eén van
de designers leidde ons rond in het luxueuze gebouw. Hij was best trots op zijn
werk en kon het niet nalaten om een paar keer te vermelden dat hij binnenkort meedoet
aan een wedstrijd. Het was een nogal zelfingenomen persoon die ons tijdens de
korte rondleiding trachtte in te palmen
en op het einde van de toer wisten we ook waarom.

Via een zaal vol met
vitrinekasten waarin de jade rijkelijk werd tentoon gesteld en daarnaast dames
in een mantelpakje kwamen we in een zaal waar de show begon: hier hebben we de
“verkoopchinees” leren kennen op een nogal nadrukkelijke manier. Zo
erg zelfs dat het bij ons eerder het omgekeerde effect had. Ik kan echter wel
zeggen dat ik een jade-armband heb aangehad.

In de namiddag hadden we ons groot optreden in het financieel hart van Shanghai .. een rijk en welstellend stadsdeel, een
duidelijk verschil met de andere kant van de rivier. Onder een stralende, hete
zon wisten we de aanwezigen een half uur voor ons te winnen.
Volgens Harry zijn er zelfs nog
nooit zoveel foto’s getrokken van de muzikanten. We speelden dan ook live in
tegenstelling tot onze muzikanten- voorgangers die playbackten op het podium.

Na een goede slok water konden we dan de mediatoren bezoeken waar vooral de
glazen bodem op 259 meter hoogte spectaculair was. Ik heb er zelfs mijn grenzen
verlegd door mijn hoogtevrees te overwinnen en gedurende enkele seconden op de
glazen vloer te staan. Letterlijk en
figuurlijk een adembenemende ervaring
voor mij. Vanop deze hoogte kregen we een mooi overzicht van de uitgestrektheid
van de stad Shanghai.